Tajlandia bezwizowo 30 dni 2026: zatwierdzono skrócenie 60-dniowego zwolnienia

We wtorek 19 maja 2026 r. tajski gabinet zatwierdził propozycję zakończenia 60-dniowego programu zwolnienia wizowego i powrotu do warstwowego systemu bezwizowego. 60-dniowe zwolnienie obowiązywało od 15 lipca 2024 r., kiedy Tajlandia przedłużyła bezwizowy wjazd do 60 dni dla szerokiej listy narodowości w ramach działań na rzecz turystyki. Zgodnie z oficjalnymi ogłoszeniami tajskiego rządu, podawanymi za pośrednictwem Urzędu Turystyki Tajlandii i tajskich mediów, to okno ma się teraz zamknąć — choć, jak podkreślamy w całym artykule, zmiana nie weszła jeszcze w życie.

Jeden szczegół wart odnotowania dla dokładności: choć decyzja gabinetu jest powszechnie podawana jako podjęta 19 maja 2026 r., co najmniej jedno źródło podaje datę 21 maja. Istota decyzji — powrót z płaskiego 60-dniowego zwolnienia do systemu warstwowego z maksymalnym 30-dniowym okresem — jest spójna we wszystkich raportach.

Zatwierdzony system zastępuje płaskie 60-dniowe zwolnienie trzema poziomami. Głównym poziomem jest 30-dniowe zwolnienie wizowe dla 54 krajów i terytoriów — zdecydowana większość listy, w tym Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Australia, Japonia, Niemcy i Francja. Znacznie mniejszy drugi poziom przyznaje 15-dniowe zwolnienie tylko trzem miejscom: Seszelom, Malediwom i Mauritiusowi. Osobno program Visa on Arrival (VOA) został znacznie ograniczony, z 31 krajów do zaledwie czterech.

Jest jednak pewna ulga wbudowana w 30-dniowy poziom. 30-dniowe zwolnienie wizowe można przedłużyć jednorazowo o kolejne 30 dni za opłatą 1 900 THB w urzędzie imigracyjnym w Tajlandii. Osoba podróżująca z 30-dniowym zwolnieniem może więc po jednym przedłużeniu osiągnąć maksymalnie 60 dni obecności bezwizowej — ale wymaga to osobistego przedłużenia, a nie automatycznych 60 dni, które podróżni otrzymują obecnie po przylocie.

To jest najważniejsza kwestia dla podróżnych do zrozumienia. Zatwierdzenie przez gabinet to decyzja o kontynuacji — nie jest to moment zmiany prawa. Nowe poziomy wchodzą w życie prawnie dopiero 15 dni po publikacji w Dzienniku Urzędowym, wprowadzone poprzez obwieszczenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Na początku czerwca 2026 r. nie ogłoszono jeszcze daty w Dzienniku Urzędowym, co oznacza, że data wejścia w życie jest obecnie nieznana.

W praktyce: obecnie na granicy nadal obowiązuje 60-dniowe zwolnienie wizowe. Podróżny z kraju uprawnionego do 60 dni, który dzisiaj wyląduje w Tajlandii, nadal otrzymuje 60-dniową pieczęć. Celowo nie podajemy tutaj daty wejścia w życie, ponieważ żadna nie została potwierdzona — każdy, kto twierdzi, że 30-dniowa zasada już obowiązuje, na dzień pisania tego tekstu, jest w błędzie.

Zgodnie z obecną zasadą, odwiedzający zwolniony z wizy może zostać 60 dni, a następnie przedłużyć pobyt, zwiększając maksymalny pobyt bezwizowy do około 90 dni. Zgodnie z zatwierdzoną zmianą, arytmetyka przesuwa się w dół: 30-dniowe zwolnienie plus jednorazowe 30-dniowe przedłużenie oznacza, że maksymalny pobyt bezwizowy spada z do 90 dni do do 60 dni. Dla turystów na dwu- lub trzytygodniowym urlopie nie ma to praktycznego znaczenia. Dla cyfrowych nomadów, pracowników zdalnych, snowbirds i długoterminowych gości, którzy przywykli do łączenia długich okresów bezwizowych, jest to znaczące ograniczenie.

Dodaje to również tarcia. Obecne 60 dni przychodzi automatycznie na granicy bez formalności. Osiągnięcie 60 dni w nowym systemie wymagałoby osobistej wizyty w urzędzie imigracyjnym, zapłaty 1 900 THB i przetworzenia przedłużenia — krok, którego wielu podróżnych wolałoby uniknąć. Dla każdego, kogo styl życia zależy od przedłużonych, powtarzających się pobytów w Tajlandii, jest to dokładnie taki ruchomy cel, który sprawia, że odpowiednia wiza długoterminowa wygląda o wiele atrakcyjniej.

Urzędnicy podali kilka powodów zaostrzenia okna bezwizowego. Głównym zmartwieniem jest to, że hojne 60-dniowe zwolnienie było wykorzystywane do celów, których nigdy nie miało obejmować — w tym nielegalna praca, układy z podstawionymi osobami w biznesie, działalność oszukańcza i przekraczanie dozwolonego pobytu. Dłuższe okno bezwizowe, argumentują władze, dawało złym aktorom więcej czasu na zadomowienie się, zanim zastosowano jakąkolwiek kontrolę.

Drugim wymienianym czynnikiem jest wzajemność — dostosowanie dostępu, jaki Tajlandia przyznaje odwiedzającym, do dostępu, jaki w zamian otrzymują obywatele Tajlandii. Ten krok jest częścią szerszego trendu w regionie, w którym rządy ponownie rozważają nieograniczone wizy turystyczne i kierują podróżnych z długoterminowymi zamiarami do formalnych, udokumentowanych kategorii wizowych, zamiast do odnawialnych pobytów bezwizowych.

Poziom 30-dniowy obejmuje 54 kraje i terytoria — zdecydowaną większość narodowości, które obecnie korzystają z bezwizowego wjazdu, w tym główne zachodnie i azjatyckie rynki źródłowe. Osobny poziom 15-dniowy dotyczy tylko trzech: Seszel, Malediwów i Mauritiusa. Tymczasem lista wiz po przyjeździe drastycznie się kurczy z 31 krajów do zaledwie czterech – zmianę tę szczegółowo omawiamy w naszym towarzyszącym artykule na temat zmiany wizy po przyjeździe dla Indii.

Jeden uczciwy zastrzeżenie co do dokładności: raporty wskazują, że lista 30-dniowa obejmuje 54 kraje, zawężona z poprzedniej liczby, ale dokładnie które narodowości zostały usunięte w tej korekcie nie zostało jasno potwierdzone. Zaktualizujemy ten artykuł, gdy oficjalne ogłoszenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zostaną opublikowane w Dzienniku Królewskim. Dla podróżnych z często dotkniętych rynków warto również przeczytać o powiązanym zaostrzeniu limitów wjazdów w ramach visa-run oraz egzekwowaniu wymogów finansowych, które oba współdziałają z tymi zmianami zwolnień.

Za każdym razem, gdy kurczy się okno bezwizowe, podkreśla to tę samą lekcję: budowanie swojego życia wokół zwolnień i przedłużeń oznacza życie na łasce polityki, która może się zmienić na jednym posiedzeniu gabinetu. Wiza Destination Thailand Visa (DTV) jest stabilną odpowiedzią. Co istotne, DTV w ogóle nie podlega zmianie z 60 na 30 dni — jest to odrębna kategoria wizy długoterminowej, która w ogóle nie opiera się na zwolnieniu wizowym.

DTV to wiza wielokrotnego wjazdu na 5 lat, która pozwala na do 180 dni na jeden wjazd, które można przedłużyć o kolejne 180 dni. Zamiast 30-dniowej pieczątki i wizyty w urzędzie imigracyjnym, otrzymujesz stabilny, udokumentowany status na lata. Jest przeznaczona dla pracowników zdalnych, freelancerów i cyfrowych nomadów — dokładnie tych osób, które najbardziej dotknięte są kurczącymi się oknami bezwizowymi.

Wniosek o DTV składany jest online za pośrednictwem oficjalnego tajskiego portalu e-Visa, a nasz zespół przygotowuje i przesyła wniosek w Twoim imieniu, więc nie musisz samodzielnie nawigować po rządowych formularzach. Jeśli chcesz porównać DTV z ruchem bezwizowym i innymi opcjami, nasz przegląd DTV omawia wszystko, a narzędzie do sprawdzania kwalifikowalności powie Ci w kilka minut, czy spełniasz warunki. Możesz również zapoznać się ze wskazówkami wjazdowymi dla poszczególnych krajów na naszych stronach krajów.