Wiza DTV dla obywateli Saudyjczyk

Apelacja zazwyczaj zaczyna się od stylu życia. Po suchym upale i tempie dużego miasta Rijadu czy Dżuddy, zieleń Tajlandii, jej wybrzeża i swobodny rytm sprawiają wrażenie prawdziwego resetu. Można pływać, nurkować, wędrować i jeść na mieście przez cały rok, a kraj jest przygotowany na nowo przybyłych – angielski jest szeroko używany w obszarach zamieszkanych przez ekspatriantów, a kultura obsługi sprawia, że codzienne sprawy są proste.

DTV pasuje również do obecnego modelu pracy wielu Saudyjczyków. Jest przeznaczony dla osób zarabiających za granicą, w tym pracowników zdalnych firm z Zatoki Perskiej, freelancerów i właścicieli firm internetowych. Można nadal pracować dla swojego pracodawcy lub klientów w kraju, mieszkając w Tajlandii, a długi okres ważności wizy oznacza, że nie trzeba stale martwić się o przedłużenia lub wyjazdy wizowe.

Dla większości Saudyjczyków Tajlandia jest tańsza w codziennym życiu, szczególnie pod względem czynszu, jedzenia na mieście i transportu. Nowoczesne jednopokojowe mieszkanie z basenem i siłownią w centrum Bangkoku kosztuje zwykle od 18 000 do 30 000 THB miesięcznie, podczas gdy w Chiang Mai i wielu nadmorskich miasteczkach jest znacznie taniej. Posiłek z ulicznego jedzenia kosztuje 50–80 THB, obiad w restauracji to często 200–400 THB, a kawa w stylowej kawiarni około 70–120 THB. Transport lokalny jest również niedrogi: bangkockie BTS Skytrain i MRT kosztują około 20–60 THB za przejazd, a aplikacje do zamawiania przejazdów są tanie jak na standardy Zatoki Perskiej.

Miejsca, w których budżet może wzrosnąć, to towary importowane i supermarkety w stylu zachodnim lub z Zatoki Perskiej, alkohol (na który nałożony jest wysoki podatek) oraz szkoły międzynarodowe, jeśli przywozi się dzieci. Benzyna jest tańsza w Arabii Saudyjskiej, ale w Tajlandii wiele osób po prostu nie potrzebuje samochodu, ponieważ transport publiczny, taksówki motocyklowe i aplikacje do zamawiania przejazdów pokrywają większość potrzeb.

Połączenia między Zatoką Perską a Bangkoku są doskonałe. Loty bezpośrednie z Rijadu (RUH) i Dżuddy (JED) na lotnisko Suvarnabhumi w Bangkoku (BKK) trwają około 7,5–8 godzin, obsługiwane przez przewoźników takich jak Saudia i Thai Airways. Z Dammamu (DMM) zazwyczaj leci się z przesiadką przez Rijad, Dohę lub Dubaj, ale całkowity czas podróży pozostaje bardzo rozsądny. Po wylądowaniu tanie i częste loty krajowe do Phuket, Chiang Mai, Krabi lub Koh Samui są łatwo dostępne.

Bangkok jest naturalną bazą początkową. Dzielnice takie jak Asoke, Phrom Phong i Thonglor wzdłuż korytarza Sukhumvit oferują wiele umeblowanych apartamentów, przestrzeni coworkingowych, międzynarodowych klinik oraz ugruntowaną obecność bliskowschodnią w okolicy Soi 3/3-1 (często nazywaną „Arabską Ulicą”), gdzie łatwo znaleźć restauracje halal, lokale z kebabem i sklepy z obsługą w języku arabskim. Chiang Mai na północy to spokojniejsza, bardziej zielona i tańsza opcja, popularna wśród pracowników zdalnych i rodzin, z dzielnicą Nimmanhaemin jako centrum kawiarniano-coworkingowym. Jeśli chodzi o życie na plaży, Phuket oferuje najwięcej udogodnień, podczas gdy Koh Samui i Krabi lepiej nadają się dla osób szukających wolniejszego tempa.

Lokalną walutą jest tajski bat (THB). Saudyjski rial (SAR) jest powiązany z dolarem amerykańskim, więc jego kurs względem bata zmienia się wraz z USD/THB, a nie samodzielnie, co ułatwia budżetowanie. Tajlandia w miastach staje się coraz bardziej bezgotówkowa dzięki systemowi kodów QR PromptPay, ale na targowiskach i w mniejszych miejscowościach nadal króluje gotówka. Bankomaty są wszechobecne i zazwyczaj pobierają stałą opłatę za użycie obcej karty w wysokości około 220 THB za wypłatę, więc wypłacanie większych kwot rzadziej pozwala zaoszczędzić.

Wniosek o DTV opiera się na dokumentach tożsamości, aktualnym zdjęciu, dowodach potwierdzających pracę zdalną lub freelancing oraz potwierdzeniu posiadania środków w wysokości 500 000 THB (około 15 000 USD), zwykle w postaci wyciągów bankowych. Ponieważ językiem urzędowym Arabii Saudyjskiej jest arabski, dokumenty finansowe wydane w tym języku będą prawdopodobnie wymagać poświadczonego tłumaczenia na język angielski lub tajski, aby mogły zostać poprawnie ocenione. Nasz zespół przed złożeniem wniosku sprawdza wszystkie dokumenty i informuje, co jest dokładnie potrzebne, co pozwala uniknąć nieporozumień opóźniających postępowanie.

Praktykowanie wiary w Tajlandii nie stanowi problemu. Bangkok, Chiang Mai i prowincje południowe mają meczety i centra islamskie, jedzenie halal jest powszechnie dostępne (należy szukać zielonego znaku halal), a restauracje bliskowschodnie są powszechne w głównych dzielnicach ekspatriantów. Internet jest szybki i tani, sieć komórkowa doskonała, a znajomość angielskiego wystarcza w codziennych sytuacjach. Jeśli chodzi o opiekę zdrowotną, Tajlandia jest wiodącym kierunkiem turystyki medycznej: prywatne szpitale, takie jak Bumrungrad i Bangkok Hospital, oferują opiekę na światowym poziomie z akredytacją JCI, z anglojęzycznymi, często międzynarodowo wyszkolonymi lekarzami, w cenach znacznie niższych niż to, czego przyzwyczaili się mieszkańcy Zatoki Perskiej.