Thailand verkort visumvrijstelling vanaf 15 september 2026 tot 30 dagen: bevestigd in de Koninklijke Thaise Royal Gazette Thailand, voor wie dit geldt en wat u moet doen

De wijziging is niet langer een persverklaring of een voornemen van het kabinet — zij is nu wet. De Koninklijke Thaise Royal Gazette Thailand van 31 augustus 2026 (Deel 143, speciale uitgave 207 Ngor) bevat vier kennisgevingen, alle gedateerd op 26 augustus 2026 en ondertekend door premier en minister van Binnenlandse Zaken Anutin Charnvirakul:

Eén wijziging in de formulering is van belang naast het aantal dagen: de ingetrokken regeling van 60 dagen gold voor „toerisme, werk of kortdurende zakelijke contacten”. De nieuwe vrijstelling van 30 dagen wordt uitsluitend voor toerisme verleend. Wie reist voor vergaderingen, locatiebezoeken of werken op afstand, kan bij visumvrije binnenkomst niet langer een beroep doen op die wettelijke grondslag.

Overgenomen uit artikel 2 van Kennisgeving 128703 en in overeenstemming met de TAT-lijst:

Australië, Oostenrijk, Bahrein, België, Bhutan, Brunei, Bulgarije, Canada, Kroatië, Cyprus, Tsjechië, Denemarken, Estland, Fiji, Finland, Frankrijk, Georgië, Duitsland, Griekenland, Hongarije, IJsland, India, Indonesië, Ierland, Israël, Italië, Japan, Jordanië, Koeweit, Kirgizië, Letland, Liechtenstein, Litouwen, Luxemburg, Maleisië, Maldiven, Malta, Nederland, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Oman, Filipijnen, Polen, Portugal, Qatar, Roemenië, Saoedi-Arabië, Singapore, Slowakije, Slovenië, Zuid-Afrika, Spanje, Zweden, Zwitserland, Taiwan, Turkije, Oekraïne, Verenigde Arabische Emiraten, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten.

De regeling uit 2024 omvatte 93 landen; de nieuwe omvat er 60. Kirgizië is het enige nieuwe land, waardoor 34 nationaliteiten niet langer onder de eenzijdige visumvrijstelling vallen:

De kennisgevingen in het publicatieblad regelen de visumvrijstelling zelf, niet de verlengingen — daarover beslist de Immigratiedienst. De Koninklijke Thaise Ambassade in Washington DC, bijgewerkt op 1 september 2026, vermeldt dat het verblijf van 30 dagen "kan worden verlengd met nog een periode van maximaal 30 dagen". De verlenging wordt bij een immigratiekantoor aangevraagd met formulier TM.7, tegen het al lange tijd geldende tarief van 1.900 THB, en wordt naar goeddunken van de ambtenaar verleend, niet als een recht. Realistisch maximum zonder visum: 60 dagen (30 + 30), in plaats van 90.

Artikel 3 van de kennisgeving over 30 dagen beperkt visumvrije binnenkomst via een grenspost over land (of een haven die aan een landsgrens grenst) tot twee keer per kalenderjaar. Onderdanen van Maleisië, Brunei, Indonesië en Singapore zijn vrijgesteld van deze limiet. Dezelfde limiet staat in de kennisgeving over 15 dagen. Voor aankomsten per vliegtuig geldt wettelijk geen numerieke limiet — maar dat betekent niet dat het aantal binnenkomsten onbeperkt is: sinds november 2025 weigert de Immigratiedienst reizigers de toegang wanneer zij zonder geldige reden meer dan twee visumvrije "visumruns" hebben gemaakt, zowel op luchthavens als aan landsgrenzen (zie de kennisgeving van de afdeling overheidsvoorlichting en onze gids over de limiet van twee binnenkomsten).

De overgangsrichtlijnen van het ministerie van Buitenlandse Zaken en het TAT-overzicht stemmen overeen: reizigers die vóór 15 september zijn toegelaten, behouden de volledige bij binnenkomst gestempelde verblijfsduur. Een stempel voor 60 dagen die op 10 september is afgegeven, blijft geldig tot de erop vermelde datum. Niemands verblijf wordt met terugwerkende kracht verkort.

Wat verandert, is uw volgende binnenkomst. Vertrek en kom op of na 15 september terug; dan krijgt u 30 dagen. Als u over land opnieuw binnenkomt, telt die binnenkomst mee voor het maximum van twee per jaar.

De basisleges van de overheid zijn in Thaise baht; elke ambassade rekent deze lokaal om (de onderstaande bedragen voor het Verenigd Koninkrijk komen uit de tarieventabel van de Koninklijke Thaise Ambassade in London).

Voor de meeste mensen die dit lezen — thuiswerkers, freelancers en reizigers jonger dan 50 jaar die langdurig willen verblijven — is het DTV de enige optie die u 180 dagen per binnenkomst gedurende vijf jaar biedt tegen een eenmalig tarief. Op 31 augustus 2026 zijn twee zaken veranderd: de aanvraag moet worden ingediend bij de Thaise ambassade die verantwoordelijk is voor uw land van nationaliteit of permanente verblijfplaats, en een verklaring omtrent het gedrag is vereist. U hoeft niet naar huis te reizen om de aanvraag in te dienen — het e-Visa wordt online aangevraagd — maar u moet zich buiten Thailand bevinden terwijl de aanvraag wordt behandeld. We bespreken beide regels uitgebreid in Nieuwe regels voor het DTV-visum vanaf 31 augustus 2026.

De kennisgevingen vatten de reden in één zin samen: de regels zijn herzien ‘met inachtneming van de nationale veiligheid en economische overwegingen, evenals de bevordering van het toerisme’. De kabinetsverklaring van 14 juli 2026 van de regering omschrijft het beginsel als ‘één land, één recht’ — waarmee een einde komt aan overlappende regelingen waarbij een nationaliteit kon kiezen tussen een bilaterale overeenkomst, een eenzijdige vrijstelling en een visum bij aankomst — en stelt dat de herziening ‘niet bedoeld is om de toeristische mogelijkheden te beperken, maar om het systeem passender, duidelijker en beter verifieerbaar te maken’.

Ambtenaren hebben duidelijk aangegeven wat zij willen tegengaan: verblijven van 60 dagen die worden gebruikt voor ongeoorloofd werk, ondernemingen met stromannen en frauduleuze activiteiten, en herhaalde binnenkomsten voor kort verblijf die feitelijk als verblijfsvorm worden gebruikt. In de eigen informatienota van ThailandNOW merkt de regering op dat de gemiddelde buitenlandse toerist ongeveer negen dagen blijft en circa 90% binnen 30 dagen vertrekt — de categorie van 30 dagen volstaat voor daadwerkelijk toerisme; alle anderen worden naar een visum geleid dat bij hun verblijfsdoel past.

Alle feiten zijn op 3 september 2026 aan de hand van de onderstaande documenten geverifieerd. Wij werken deze pagina bij zodra meer ambassades hun richtlijnen publiceren.